ODLEGŁOŚĆ I TEMPO

Otóż zbliżając się do przy­stanku zauważył, że właśnie nadjeżdża tram­waj, który mógłby dowieźć go do domu. Nie ob­liczając odległości i niezbędnego tempa, odru­chowo przyspieszył kroku, który rychło prze­istoczył się w bieg. Po chwili jednak powrócił do dawnego spacerowego tempa, gdyż nagle przyszła mu do głowy olśniewająca swą prosto­tą i niepodważalną prawdą myśl, że po pierw­szym tramwaju na pewno nadjedzie drugi, że kilkanaście minut oczekiwania niczego w jego życiu nie zmieni, że — właściwie rzecz traktu­jąc — nie ma po co i dokąd się spieszyć. A po­tem, tak samo nagle i tak samo nieoczekiwanie, doszedł do wniosku, że tak właśnie zaczyna się starość. Niedawno natomiast opowiadano mi o człowieku, który doszedł do tegoż niespodziewane­go wniosku, kiedy po raz pierwszy ustąpiono mu miejsca w tramwaju.

Witaj na moim serwisie! Jestem lekarzem pediatra z długoletnim doświadczeniem. Bloga prowadzę, żeby dzielić się ciekawymi informacjami ze świata medycyny. Mam nadzieje, że podobają Ci się treści zamieszczane na naszym blogu. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)