KIERUNEK ZMIAN

Zmiany w tym kierunku zaczęły zachodzie zupełnie niedawno, dopiero na początku XIX w. Świadczy o tym fakt, że w 1850 r., z którego pochodzą pierwsze, nieliczne wprawdzie, ale na wynikach spisów ludności oparte dane sta­tystyczne, sześć krajów zachodnio- i północ- noeuropejskich (Belgia, Dania, Francja, Holan­dia, Szwecja i Wielka Brytania) znalazło się już we wczesnej fazie przejściowej między młodoś­cią a starością demograficzną, przy czym naj­niższym spośród nich udziałem osób w wieku starszym w ogólnej strukturze ludności (4,6 A) legitymowała się Wielka Brytania, natomiast najwyższym (6,5%) — Francja. Ona też po dwu­dziestu latach (w 1870 r.) — jako pierwszy na całym świecie kraj — z wczesnej fazy przej­ściowej między młodością a starością demo­graficzną przesunęła się do późnej. sam koniec ubiegłego stulecia dołączyły się do niej Norwegia i Szwecja, około 1930 r. — Bel­gią, Dania, Niemcy, Wielka Brytania i Wło­chy i około 1940 r. — Austria, Holandia i Szwajcaria.

Witaj na moim serwisie! Jestem lekarzem pediatra z długoletnim doświadczeniem. Bloga prowadzę, żeby dzielić się ciekawymi informacjami ze świata medycyny. Mam nadzieje, że podobają Ci się treści zamieszczane na naszym blogu. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)