ELEMENTARNE OBLICZENIA

Elementarne obliczenia przeprowadzone na podstawie typowych tablic wymieralności świadczą, że w ciągu dziejów okres ten u męż­czyzn mógł się zwiększyć z 9,7 do 13,0, nato­miast u kobiet — z 10,3 do 13,5 roku, a więc — odpowiednio — o 3,4 i 3,2 roku i osiągnąć — odpowiednio — 86,7% i 89,9% maksymalnie możliwego przeciętnego czasu pozostawania w okresie starości. W Polsce w okresie 1931— 1972 przeciętny czas pozostawania w okresie starości zwiększył się u mężczyzn z 9,6 do 10,3 roku, natomiast u kobiet — z 10,3 do 12,0 lat i osiągnął (odpowiednio) 63,7% i 68,8% maksy­malnie możliwej wartości. Jeśli chodzi o prze­ciętny czas pozostawania w okresie sędziwej starości, to, jak świadczą typowe tablice wy­mieralności, na przestrzeni dziejów mógł się on zwiększyć z około 6 do około 8 lat, a więc wciąż jeszcze nie osiąga nawet połowy maksy­malnie możliwej wartości.

Witaj na moim serwisie! Jestem lekarzem pediatra z długoletnim doświadczeniem. Bloga prowadzę, żeby dzielić się ciekawymi informacjami ze świata medycyny. Mam nadzieje, że podobają Ci się treści zamieszczane na naszym blogu. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)