BEZ SPRZECZNOŚĆ WSPÓŁCZYNNIKÓW

Natomiast w razie usta­bilizowania się przeciętnego trwania życia no­worodka na poziomie 50 lat i zmniejszenia re­produkcji brutto z 4,00 do 1,00, współczynnik sędziwej starości wzrasta prawie dwukrotnie, zaś współczynnik starości — niemal dziewię- ciokrotnie. Przykład ten świadczy zarazem, że w ogóle współczynnik starości wykazuje więk­szą zależność od zastosowanych zmiennych niż współczynnik sędziwej starości, co bezsprzecz­nie pozostaje w związku z metodami ich obli­czania. Na podstawie informacji dostarczonych przez model teoretyczny, skonstruowany za po- mocą typowych tablic wymieralności, za­ryzykowałbym zaproponowanie pewnej, w ro­boczych celach przydatnej, skali sędziwej starości. W skali tej wartości współczynników nie osiągające 12,0% określiłbym jako niskie, mieszczące się w zakresie 12,0—15,9% — jako przeciętne, 16,0—19,9% — jako wysokie i przewyższające 20% — jako bar­dzo wysokie.

Witaj na moim serwisie! Jestem lekarzem pediatra z długoletnim doświadczeniem. Bloga prowadzę, żeby dzielić się ciekawymi informacjami ze świata medycyny. Mam nadzieje, że podobają Ci się treści zamieszczane na naszym blogu. Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)